تموم سختی سفر همین سوال ساده بود!
آینه های اتاق سادگی ام را به رسوایی می کشند منی که روبرویم ایستاده و مدام بر صفحه خاطراتم پک می زدند ... و من چه زود محو می شوم!.. پ . ن ( 1) هی فلانی قاب بهانه شکست حرفم شوخی نیست حرفت را باور ندارم پ . ن (2) سکوت میان دوفنجان بگذار ابتدای بودنمان را تجربه کنیم . پ . ن (3) حرف خودمانی : این روزا قاط زدم هنگ کردم مدارم error میدیم.............. پ . ن (4 ) هان مسافر ! کاش دیروزمان را به خاطر حرف های مفت دیگران از دست نمیدادیم ... پ . ن (۵) نمیدونم شاید راست می گفت که ....
روی اسمت با مدادی که نوک ندارد هیچوقت ... تنم آرزوی فراموشی گرفته گوشم بوق بوق می کند تمام مغزم را اشغال کرده چقدر نقطه سر خط باهیچ قلم و کاغذی ؟؟!!....
من تعبیر رویاهای سپیدم را در خنده های تو میبینم اما تو خواب های مرا باور نداری 
خط می کشم
دویدیم و دویدیم
هیچ جا رامون ندادن
گفتن که توی جاده دونده ها زیادن
دویدیم و دویدیم
فایده نداشت دویدن
به همه چی رسیدیم به جز خودرسیدن
دویدیم و دویدیم
اسفندی دود نکردن گفتن
فقط زیر لب کاش دیگه برنگردن
دویدیم و دویدیم
سیبا رسیده بودن
سه فصل آزگار رو همه دویده بودن
دویدیم و دویدیم
تارسیدیم به دیوار
اون ور دیوار هم باز خوردیم به خط تکرار
دویدم و دویدیم
قصه ی زندگی بود
که واسه اون دویدن فقط یه دیوونگی بود
